H.264, H.265 ve AV1: Video Kodeklerinin Kısa Tarihi
Video kodlayıcının tek görevi, mümkün olduğunca az veriyle görüntünün mümkün olduğunca büyük kısmını korumaktır. Ham bir 1080p kare yaklaşık 6 MB'tır. Saniyede 30 kare, saniyede 180 MB eder; böyle bir sıkıştırılmamış akışı iletmek pratik değildir. Kare içi ve kareler arası tahmin (komşu karelerin benzerliğini kullanma), dönüşümler ve niceleme, veriyi orijinal boyutunun birkaç yüzde birine indirir.
H.264 (AVC): On Yılı Aşkın Süredir İnternetin Temel Kodeki
2003 yılında piyasaya sürülen H.264, var olan en geniş çapta desteklenen kodektir: her tarayıcı, telefon, TV ve kamera onun kodunu çözebilir. Düşük kod çözme maliyetiyle sağlam sıkıştırma verimliliği sağlar ve çoğu web sitesinde video için ilk tercih olmaya devam etmektedir. Her yerde gördüğünüz MP4 dosyaları çoğu durumda H.264 kodludur.
H.265 (HEVC) ve AV1: Yeni Nesil Yarışma
H.265, H.264'e kıyasla bit hızını yaklaşık %40 oranında azaltır ve 4K/HDR içeriğin çoğu bununla kodlanır. Ancak patent lisanslaması karmaşık ve tarayıcı desteği tutarsız (Firefox bunu uzun süre reddetti). Google, Netflix, Amazon ve diğerlerinden oluşan bir koalisyon olan Alliance for Open Media (AOMedia) tarafından piyasaya sürülen AV1, tamamen telifsiz olmakla birlikte H.265'in sıkıştırma verimliliğiyle eşleşiyor. Chrome, Firefox ve Edge'in tümü bunu destekliyor ve giderek akış ve 8K dönemi için yeni standart haline geliyor.
Bu, İndirmeler İçin Ne Anlama Geliyor?
- Aynı çözünürlükte, AV1/H.265 dosyaları fark edilir derecede daha küçüktür, ancak eski cihazlarda takılmalar meydana gelebilir veya bunların kodunu çözemeyebilirler
- İndirme sırasında orijinal kodeği korumak kaliteyi en iyi şekilde korur; yeniden kodlamadan kaynaklanan kayıpları önler
- Tarayıcı içi birleştirme ve kod dönüştürme (bu sitedeki araçlar gibi) söz konusu kodeğin WebCodecs desteğine bağlıdır